Restauratie De Oude Kerk Graf van de Maand Juni 2008 Graf nr. 397 in de Zuiderzijbeuk    Hierin liggen begraven: 1. Bartholomeus Ruloffs (datum: 13-05-1801) 2. Bartholomeus Theodorus Ruloffs (datum: 20-07-1797) 3. Theodorus Anderegg (datum: 20-03-1800) 4. Flora Ernestina Louisa de Leeuw (datum: 20-09-1809) 5. Johanna Elisabeth Willmet (datum: 14-12-1812) 6. Godefridus Bogaert (datum: 02-12-1727) 7. Maria Wijs (datum: 22-01-1723) Bartholomeus Ruloffs (1735-13 mei 1801) was behalve organist van De Oude Kerk ook muzikaal leider van het Schouwburgorkest Amsterdam en componist. Bartholomeus Ruloffs stamde uit een muzikale familie, zijn vader vas bassoonist, zijn broer Jan Pieter violist in de Mozes en Aäronkerk en tevens timpanist in het orkest van de Amsterdamse Schouwburg. Bartholomeus werd zelf  in 1757 ook violist bij dit orkest en in 1766 werd hij door de Gemeente aangewezen tot organist van de Nieuwezijdskapel. Nadat de Schouwburg in 1772 was afgebrand en  de nieuwe Schouwburg aan het Leidse Plein op 15 september 1774 werd ingewijd, schreef hij speciaal hiervoor het werk "Inwijding van de Amsterdamse Schouwburg". In 1783 werd hij organist van de Westerkerk en vanaf 1791 was hij ook nog organist van de Nieuwe Kerk, tot hij in 1793 organist van De Oude Kerk werd. In 1793 trouwde hij de zangeres Ernestina Louisa Anderegg. Ruloffs was een belangrijke figuur in het culturele leven van Amsterdam. Hij dirigeerde veel opera's, waaronder "Die Entführung aus dem Serail" en "Die Zauberflöte"van Mozart.  Rond 1760 werd zijn eerste opus gedrukt: "6 sonates pour le clavecin accompagné d'un violon et d'un violoncello, dediées à Madame Hester Graafland" Stadsorganisten in de 17e eeuw De organisten van de Hervormde Kerken waren in dienst van de Stad. Voor de reformatie werden de organisten betaald door de zgn. Kerkfabriek, het instituut dat verantwoordelijk was voor de verzorging van het materiële in de kerk. Bij de Reformatie werden alle kerkelijke goederen, inclusief kerkgebouwen en orgels in bezit gegeven van de Stad, die de kerken in gebruik geven voor de erediensten van de Hervormde Kerk.   In de begin periode van de reformatie is binnen de eredienst echter geen plek meer voor het orgel. Desalniettemin werden organisten in dienst genomen van de Stad, die het culturele belang van het orgel inzagen. Zo speelden de organisten 'langs' de diensten, zo ook de wellicht meest bekende organist van De Oude Kerk, Jan Pieterszoon Sweelinck, die zijn aanstelling kreeg vlak voordat de Alteratie plaats zou vinden. In principe was het organistschap destijds een baan tot de dood erop volgt,  zodat dikwijls een zoon, schoonzoon of leerling het van hem overnam. In de zeventiende eeuw zijn het de organisten, die als de belangrijkste stedelijke musici  worden beschouwd. Indien er meerdere kerken met organisten onder supervisie van de stad waren, was een daarvan de belangrijkste, de zogenaamde hoofdkerk. In Amsterdam speelde De Oude Kerk die rol. De organist van deze kerk werd dan  ook gezien als de belangrijkste musicus van de stad. Naast de organisten, waren ook de beiaardiers en de trompetters in Stedelijke dienst. In de loop van de 18e eeuw veranderde deze situatie enigszins en nadat de scheiding tussen Staat en Kerk een feit was geworden, kwamen de meeste organisten in dienst van de kerkgemeenschap. Vanaf het moment, dat het eigendom van De Oude Kerk door de Hervormde Gemeente werd overgedaan  aan de Stichting De Oude Kerk te Amsterdam, opgericht om de Grote restauratie (1955-1977) in financiële  goede banen te leiden, was er officieel geen organist meer verbonden aan De Oude Kerk.   De Hervormde Gemeente beschikte uiteraard wel over een eigen organist, o.a. dhr. Vogel. In 1998 werd Matteo Imbruno door de Stichting aangewezen als organist van De Oude Kerk, een functie, die hij tot aan de dag van vandaag vervult.  Elk jaar organiseert hij het Internationaal Orgel Festival en sinds 2005 het Jan Pieterszoon Sweelinck Concours & Festival. DAG IN DAG UIT informatie over de voortgang van de restauratie Restauratie pagina